Zamek / Polska

wieżyczka wschodnia

Biała Podlaska

Element zespołu pałacowo-parkowego Radziwiłłów.
Pierwotnie w dawnym skrzydle wsch. (zakończenie połączonej z zamkiem galerii), ob. wolnostojąca. Barokowa, po 1622. Murowana z cegły, otynkowana. Na planie kwadratu, dwukondygnacyjna, podpiwniczona, wewnątrz z kopułą pogrążoną w dachu, zwieńczona ośmioboczną latarnią z czterema lukarnami. Otwory zamknięte półkoliście, w rozglifionych wnękach. Wejścia prostokątne w ścianie pd., w drugiej kondygnacji otwór zapewne prowadzący kiedyś do loggii korpusu zamku, w głębokiej wnęce zamkniętej odcinkowo, ujętej parami pilastrów toskańskich na wspólnych cokołach, zwieńczonych belkowaniem. Dach namiotowy z lukarnami, kryty blachą, latarnia zwieńczona niskim, kopułkowym hełmem z iglicą. Wewnątrz kopuły i latarni dekoracja sgrafittowa z pasów roślinnych, symetrycznych motywów taśmowych i medalionów z h. Radziwiłłów, późnorenesansowa, po 1622, konserwowana 1954-55.