Nie pokazuj więcej tej informacji
Powiadomienie o plikach cookie!
Ta witryna internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na niej wyrażasz zgodę na korzystanie z cookie. Czytaj więcej na temat cookie ...
Autor:
szlufik
000355Zobacz punkty autora
Źródło:
mobilne.net
Data utworzenia:
Fri Aug 3 15:06:33 2007
Ostatnia modyfikacja:
Wed Jul 2 12:51:01 2025
Historia punktu
Historia propozycji
Wbudowany w mapę:
2603 2601 2511 2509 2507 2505 2503
Niezmieniony od wersji: 2509
ID: 10102
Najbliżej położone POI:
Brak opisu w Twoim języku, możesz zobaczyć opis w innym języku...


7 m
18 m
154 m
191 m
192 m
209 m
229 m
Powiedziałbym raczej że to ruiny zamku królewskiego mimo, że zbudowano z kamienia, w stylu gotyckim dla biskupa Jana Muskaty – namiestnika króla Czech Wacława w latach 1296-1306. Powstał wtedy zamek górny z dwiema cylindrycznymi wieżami, bramą i skarbcem, do którego przeniesiono w 1318 roku skarbiec katedry gnieźnieńskiej dla ochrony przed Krzyżakami. Od 1311 roku zamek był własnością króla Władysława Łokietka. W drugiej połowie XIV wieku Kazimierz Wielki rozbudował go nadbudowując wieże oraz dodając przedbramie zamku górnego oraz zamek dolny z wieżą czworoboczną. Zamek był siedzibą kasztelana. Leżąc na przecięciu traktów handlowych z Krakowa do Torunia oraz z Wiślicy na Śląsk był dzięki swym walorom obronnym jedną z najważniejszych polskich warowni i ośrodkiem życia politycznego. W 1310, 1318 i 1331 roku odbywały się tu zjazdy książąt i szlachty polskiej, z których ostatni uważany jest za pierwszy polski sejm. W 1525 roku przebudowano dom mieszkalny i przejazd bramny, a wokół dziedzińca zbudowano krużganki. W 1607 roku po zdobyciu przez rokoszan zebrzydowskich zamek został spustoszony i podpalony. W 1610 roku odbudowy podjął się Stanisław Branicki, któremu przyznano starostwo chęcińskie. Podczas potopu szwedzkiego wojska Rakoczego w 1657 roku zniszczyły zamek, jednak nadal był użytkowany przez starostę. Kolejne zniszczenia szwedzkie z 1707 roku były już na tyle poważne, że zamek został opuszczony i stan ruiny się pogłębiał. W XIX wieku został częściowo rozebrany. Dzisiaj możemy podziwiać fragmenty kamiennych murów budynku mieszkalnego, mury obwodowe, wieże z ceglanymi nadbudowami z XV wieku i studnię z XVI wieku. Jest udostępniony do zwiedzania.