Nie pokazuj więcej tej informacji
Powiadomienie o plikach cookie!
Ta witryna internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na niej wyrażasz zgodę na korzystanie z cookie. Czytaj więcej na temat cookie ...
Autor:
klematis
000198Zobacz punkty autora
Źródło:
mobilne.net
Data utworzenia:
Tue Aug 21 23:11:44 2007
Ostatnia modyfikacja:
Wed Sep 21 13:51:09 2022
Historia punktu
Historia propozycji
Wbudowany w mapę:
2603 2601 2511 2509 2507 2505 2503
Niezmieniony od wersji: 2211
ID: 54119
Najbliżej położone POI:
Brak opisu w Twoim języku, możesz zobaczyć opis w innym języku...


407 m
Zniszczony przez husytów w 1431 r. Do XIX w pozostawał w ruinie. W 1863 roku zakupiony został razem z okazałym pałacem w Biedrzychowicach przez barona Aleksandra von Minutoli - włoskiego magnata z elitarnego rodu, podróżnika, kolekcjonera i znawcę sztuki.
Przez trzy lata, 1875 -1878 rekonstruował wiernie zabytek, wykorzystując oryginalne, średniowieczne detale. Dobudował u podnóża zamku kamienne schodki, ułatwiające damom zejście w kierunku wody. Wewnątrz zgromadził prawdziwe cuda: szkło weneckie, egipską, etruską, grecką i rzymską ceramikę, antyczne puchary i dzbany, medale, afrykańskie maski, średniowieczne i renesansowe bibeloty. Chlubą tego mini-muzeum były jednak obrazy, którymi dzisiaj nie powstydziłyby się dzisiaj największe muzea świata. Płótna Velasqueza, Veronese, Cranacha cieszyły oczy zwiedzających.
Nie za długo: po pierwszej wojnie światowej część kolekcji zaginęła a to co pozostało przeniesiono do pałacu w Biedrzychowicach. W tym też czasie córka barona Anna von Pfeil wydzierżawiła Rajsko lubańskiemu towarzystwu przyjaciół schronisk młodzieżowych.
W 1925 roku do nowego, przebudowanego na styl barokowy zameczka, weszła młodzież. Prawie dwadzieścia lat odwiedzali go turyści. Po drugiej wojnie światowej został zniszczony i rozgrabiony. Dzisiaj wrócił do stanu sprzed wieków. Znowu jest romantyczną ruiną.