Symbolem Żnina jest usytuowana na rynku gotycka Baszta. W średniowieczu ceglana wieża pełniła funkcję siedziby władz miejskich – ratusza. Została ona wybudowana około 1445r. Do pięciokondygnacyjnej wieży przylegał początkowo drewniany budynek, w którym pracowali urzędnicy miejscy, nie przetrwał on jednak pożaru, który nawiedził Żnin w XVIIw. Również sama Baszta ucierpiała w ogniu i po pożarze obniżono jej wysokość o jedno piętro. Na ostatniej kondygnacji wieży, w XVIIIw. założono zegar, do którego dzwon ozdobiony napisem upamiętniającym pożar miasta w 1751r. oraz plakietami z wizerunkiem św. Wacława oraz herbem Żnina. Odlał go w 1755r. toruński ludwisarz Mikołaj Petersilge z fundacji ówczesnego burmistrza Tomasza Konwerskiego Stojąc z dala od zewnętrznych fortyfikacji wieża nie pełniła funkcji obronnych, stanowiła jedynie – ze względu na swą wysokość – znakomity punkt obserwacyjny. Z kolei z powodu niedużej wielkości nie była w stanie udzielić schronienia mieszkańcom obleganego Żnina, była jednak bezpiecznym schronieniem dla akt i innych dokumentów miejskich, skarbca i władz miasta. W podziemiach działało miejskie więzienie. Wieże stawiane w centrach średniowiecznych grodów i miasteczek miały jednak również pozamilitarne znaczenie – symbolizowały potęgę miasta i jego włodarza. To właśnie Baszta stała się pierwszą siedzibą Muzeum Ziemi Pałuckiej, której utworzenie w latach 60 ubiegłego wieku było ukoronowaniem wieloletnich starań i spełnieniem marzeń działaczy Pałuckiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Z czasem żnińskie muzeum stało się oddziałem Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego, by na początku lat 90 stać się placówką administrowaną przez gminę Żnin. Dziś niemal 600-letnia wieża jest jednym z najczęściej zwiedzanych obiektów stolicy Pałuk – jak nazywany jest Żnin. Obecnie można obejrzeć tu ekspozycję poświęconą dziejom Żnina od najdawniejszych czasów. Zgromadzone są tu m.in. relikty świadczące o pierwszych śladach osadnictwa na Pałukach – efekt wieloletnich badań archeologicznych regionu. Ciekawa jest też historia miejscowego Bractwa Kurkowego – jednego z najstarszych w Wielkopolsce, założonego przez mieszczan – rzemieślników i kupców w 1424r. Na muzealnej wystawie prezentowane są insygnia, medale oraz regestra z końca XVIIIw.